ساحلی‌بازی که به بهانه پیری به گوانگ‌ژو نرفت

سن‌سبلی: نمی‌دانم به چه جرمی خط خوردم

جمشید آملی

در حالی که بازیکنان 48 ساله در تیم ملی برزیل بازی می‎کنند و قهرمان می‎شوند، مرا به‌دلیل پیری کنار گذاشته‎اند.

ابراهیم سن‌سبلی ستاره مسابقات والیبال نوجوانان جهان در سال 89 امارات، حالا 38 سال سن دارد، ولی خودش را در اوج پختگی می‌بیند که باید با تیم ملی ساحلی به گوانگ‌ژو می‌رفت: «بازیکن 42 ساله را بردند، اما به من گفتند بیا کمک مربی تیم ملی شو. مرا که در 18 مسابقه فقط یکبار سوم شده‌ام و همیشه اول بوده‌ام، به چه جرمی خط زدند؟»

سن‌سبلی اهل مصاحبه و حرف‌های جنجالی نیست، اما نسبت به سیاست رئیس کمیته ساحلی اعتراض دارد: «آقای خجسته هیچ کاری برای والیبال ساحلی نکرده و مدعی شد که سالی چند مسابقه در داخل کشور می‌گذارد، اما در سالی که گذشت، دو مسابقه را هم به زحمت برگزار کرد و همه چیز را هم به‌صورت انحصاری اداره می‌کند».

سن‌سبلی می‌افزاید: فوتبال و هندبال لیگ ساحلی دارند، اما در والیبال ساحلی خبری از لیگ نیست. در بازی‌های گوانگ‌ژو با قرعه مناسب به قزاقستان باختند، در صورتی که ما چند بار این تیم را برده بودیم. اگر می‌خواهند جوان‌گرایی کنند، باید بازیکنان زیر 20 سال را زیر نظر بگیرند. من در آق قلا و گنبد شاگردانی دارم که می‌توانند آینده والیبال را تضمین کنند، اما آقایان، کیا شوشتری و اکبر خداوردی را بدون هیچ مقامی در والیبال ساحلی به مسابقات برون‌مرزی اعزام می‌کنند. آیا بازیکنانی که بالای 30 سال سن دارند، جوان به‌حساب می‌آیند؟ اگر من مربی شوم، به این بازیکنان که شکل گرفته‌اند، چه چیزی می‌توانم آموزش دهم؟

او معتقد است برای والیبال ساحلی باید به جنوبی‌های ساحل‌نشین هم توجه کرد: «من الان در بندرعباس مربی تیم‌های ساحلی‌ام. بیایند ببینند که چقدر در این استان کار می‌شود و چقدر زمین ساحلی در گوشه و کنار دایر شده. از آقای داورزنی خواهش می‌کنم که در اداره والیبال ساحلی تجدیدنظر کند. استان‌هایی مثل هرمزگان را هم ببینند. متأسفانه شرایط طوری شده که شهرهای ساحلی کشور دیگر علاقه زیادی برای فعالیت از خود نشان نمی‌دهند».

روزنامه خبرورزشی، یکشنبه 21 آذر 1389، صفحه 6